BV X en BV Y maakten deel uit van een f.e. voor de BTW. Nadat enkele andere BV’s uit die f.e. failliet waren gegaan, stelde de ontvanger BV X en BV Y aansprakelijk voor twee onbetaald gebleven naheffingsaanslagen BTW die aan de f.e. waren opgelegd (€ 349.481 en € 107.192). Zij gingen daartegen in beroep en stelden dat de aansprakelijkstelling in strijd was met de BTW-Richtlijn en de EU-rechtelijke beginselen van rechtszekerheid en evenredigheid. Rechtbank Noord-Nederland besliste dat artikel 43, lid 1, IW de aansprakelijkheid regelde voor de gehele BTW-schuld van een f.e van natuurlijke personen en lichamen. Geen enkele bepaling in de BTW-Richtlijn regelde dit punt. Volgens vaste rechtspraak was een aangelegenheid bij ontbreken van een EU-regeling een aangelegenheid van de interne rechtsorde van elke lidstaat. Van strijd met de BTW-Richtlijn was volgens de Rechtbank dus geen sprake. De nationale wetgever was met artikel 43, lid 1, IW volgens de Rechtbank ook gebleven binnen de grenzen van de algemene rechtsbeginselen die deel uitmaakten van de rechtsorde van de EU. Hierbij was van belang dat een f.e. alleen fiscaal bestond en niet civielrechtelijk, waardoor het niet mogelijk was om belastingschulden bij een f.e. te innen. Artikel 43, lid 1, IW was een noodzakelijke maatregel voor de inning van de belastingschulden van de f.e. De Rechtbank handhaafde de aansprakelijkstelling van BV X en BV Y. Hof Amsterdam verenigde zich in het door BV X en BV Y ingestelde hoger beroep met de uitspraak van de Rechtbank. Het Hof verklaarde het hoger beroep van BV Y toch nog gegrond omdat in het bedrag van de aansprakelijkstelling een boete van € 2.161 was begrepen en de ontvanger niet had gesteld dat het belopen van deze boete was te wijten aan BV Y.

De staatssecretaris heeft een besluit uitgebracht over de giftenaftrek in de Vpb als de gift (ook) verband houdt met de charitatieve behoefte van de aandeelhouder. Gezien het verband met een persoonlijke behoefte van de aandeelhouder zouden deze giften kwalificeren als middellijke uitdeling en als zodanig geheel van aftrek zijn uitgesloten, maar een dergelijke benadering vindt de staatssecretaris niet passend bij doel en strekking van de giftenaftrek in de Vpb. Hij hanteert daarom de volgende uitleg. Een gift door een vennootschap die is ingegeven door de persoonlijk charitatieve behoefte van de aandeelhouder, maar (overigens) voldoet aan de door artikel 16 Wet Vpb gestelde vereisten voor giftenaftrek, komt als gift in aftrek en wordt niet als uitdeling aangemerkt. Voor de volledigheid merk de staatssecretaris op dat de voor giftenaftrek vereiste zogenoemde ANBI-status van de begiftigde onder andere meebrengt dat de aandeelhouder geen doorslaggevende zeggenschap mag hebben over de ANBI.

(Bron: FUTD)

Hof Arnhem-Leeuwarden buigt zich over de vraag of een verplichtgestelde pensioenregeling heeft te gelden als een arbeidsvoorwaarde, die op grond van artikel 7:662 BW e.v. bij overgang van onderneming van rechtswege overgaat van de vervreemder op de verkrijger?

Én of dan ook de verplichting tot betaling van de vóór de overgang door de vervreemder onbetaald gebleven premies over gaat op de verkrijger alsmede over de vraag of derden een rechtstreeks vorderingsrecht kunnen ontlenen aan de Wet overgang onderneming?

Wat is er aan de hand? Gom is een schoonmaakbedrijf en valt onder de werkingssfeer van de verplichtgestelde pensioenregeling van Stichting Bedrijfstakpensioenfonds voor het Schoonmaak- en Glazenwassersbedrijf (hierna Bpf). Op 21 mei 2008 Gom (als koper) een overeenkomst van koop en verkoop van activa gesloten met Van Berkel Holding BV en VBG Holding BV (als verkoper). Gom heeft de werknemers, die zij van de verkoper hebben overgenomen aangemeld bij het Bpf en met ingang van 19 mei 2008 betaalt Gom dan ook de pensioenpremies voor deze werknemers aan het Bpf.
In de koopovereenkomst is echter opgenomen dat partijen zich ervan bewust zijn dat er een betalingsachterstand is met betrekking tot de pensioenregeling. Pas bij brief van 6 april 2011 heeft Bpf aan Gom opgave gedaan van het totaalbedrag aan premieachterstand betreffende de overgenomen werknemers en vervolgens wordt Gom gesommeerd om de achterstallige pensioenpremies te voldoen.

Gom vordert in conventie dat de kantonrechter voor recht verklaart dat zij niet gehouden is tot betaling van de achterstallige premies. Ter onderbouwing hiervan stelt Gom dat artikel 7:633 BW slechts ten doel heeft dat bij overgang van onderneming de rechten van de werknemer die voortvloeien uit de arbeidsovereenkomst mee overgaan. Volgens Gom maakt een verplichtgestelde pensioenregeling géén onderdeel uit van de tussen de werkgever en werknemer overeengekomen arbeidsvoorwaarden omdat de grondslag voor deelname aan het Bpf een wettelijke is.
In reconventie vordert het Bpf betaling van het bedrag van 1,9 miljoen euro, te vermeerderen met de wettelijke rente én 15% buitengerechtelijke kosten van totaal ruim 400.000,- euro. De kantonrechter stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat er sprake is van een overgang van onderneming in de zin van artikel 7:662 BW e.v.

Het geschil spitst zich toe op de vraag of een op de Wet Bpf 2000 gebaseerd pensioenregeling behoort tot de ‘rechten en verplichtingen die voortvloeien uit de arbeidsovereenkomst in de zin van 7:633 BW én kan het Bpf aan genoemd artikel een vorderingsrecht ontlenen? Zowel de kantonrechter als het hof beantwoorden bovengenoemde vragen beiden bevestigend.
De kantonrechter oordeelt dat in de Pensioenwet is bepaald dat met een pensioenovereenkomst, gesloten tussen een werkgever en een werknemer, gelijk wordt gesteld de uit de dienstbetrekking voortvloeiende verplichting tot deelname aan een bedrijfstakpensioenregeling. Verwezen wordt naar de memorie van toelichting van de PW, waarin is aangegeven dat het voor de rechten en plichten over en weer tussen werkgever en werknemer niet uit maakt of zij het pensioen feitelijk zelf overeenkomen, dan wel dat de hun vertegenwoordigende organisaties dat doen. Er wordt van de fictie uitgegaan dat de werkgever en de werknemer dit zelf zijn overeengekomen en dat er een koppeling is met de arbeidsrelatie. De omstandigheid dat de verplichtstelling bij wet geschiedt, heeft niet tot gevolg dat een verplichtgestelde bedrijfstakpensioenregeling niet kan worden aangemerkt als een arbeidsvoorwaarde. De verplichtingen voortvloeiend uit de arbeidsovereenkomst zijn derhalve overgegaan van de vervreemder op de verkrijger. De vóór de overgang onbetaald gebleven premies komen voor rekening van de verkrijger! Dit volgt ook uit het feit dat de vervreemder nog gedurende een jaar na de overgang NAAST de verkrijger hoofdelijk verbonden is tot nakoming van de verplichtingen uit de arbeidsovereenkomst. Gom stelt dat slechts de werknemer een vorderingsrecht heeft op de werkgever tot betaling van de pensioenpremies. De kantonrechter oordeelt dat, gelet op het doel van de Wet overgang van ondernemingen, een redelijke wetsuitleg, de conclusie rechtvaardigt dat het Bpf een vorderingsrecht heeft voor de inning van de onbetaalde premies. Mede omdat het onbetaald blijven van de premies bij een verplichtgestelde bedrijfstakpensioenregeling er niet toe mag leiden dat er geen pensioen wordt uitgekeerd. Dit maakt dat de individuele werknemer niet snel zal overgaan tot het instellen van een vordering jegens zijn werkgever.

Gom gaat in appel. Het hof dient 3 vragen te beantwoorden:

1. Behoort een op de Wet Bpf gebaseerd pensioen tot de rechten en verplichtingen die voortvloeien uit de arbeidsovereenkomst als bedoeld in 7:633 BW?
2. Zo ja, gaat de verplichting tot betalen van de vóór de overgang onbetaald gebleven premies over op de verkrijger?
3. Zo ja, heeft het Bpf dan een zelfstandig vorderingsrecht jegens de verkrijger?

Het hof beantwoord bovengenoemde vragen positief. Verwezen wordt naar de memorie van toelichting van de Wet op overgang van onderneming en naar reikwijdte van de Pensioenwet. Hieruit volgt dat een verplichtgestelde pensioenregeling gelijk wordt gesteld met een pensioenovereenkomst gesloten tussen werkgever en werknemer. In geval van een verplichtstelling wordt de werkgever geacht een aanbod tot het sluiten van een pensioenovereenkomst gedaan te hebben. Ten aanzien van het rechtstreeks vorderingsrecht oordeelt het hof het volgende. De pensioenovereenkomst is overgegaan op de verkrijger én daarmee ook de verplichting van de vervreemder om tot het moment van overgang voor haar werknemers premies te betalen. Op grond van artikel 4 Wet Bpf was de vervreemder de premies verschuldigd en daarvoor gold een zelfstandig recht van het Bpf tot nakoming van die verplichting. Door de overgang van de onderneming is de verplichting tot betaling van de achterstallige premies niet vervallen, maar op grond van 7:664 lid 2 BW juncto 7:663 BW overgegaan op Gom mét het daaraan gekoppelde wettelijk recht van Bpf om deze premies bij Gom te innen.

(Bron: Pensioenweblog)

Uw gemeente stelt ieder jaar de waarde van uw woning vast bij een voor bezwaar vatbare beschikking. De nieuwe WOZ-beschikking die u voor 2015 heeft of gaat ontvangen, gaat uit van de waarde van uw woning per 1 januari 2014. Deze WOZ-waarde is niet alleen van belang voor de OZB, maar ook voor het eigenwoningforfait in de inkomstenbelasting, de afschrijvingsbasis van bedrijfsonroerend-goed in de inkomsten- en vennootschapsbelasting, de waterschapsomslagen en in bepaalde gevallen ook voor de erf- en schenkbelasting. Het is dan ook van groot belang om de WOZ-waarde die de gemeente aan uw woning heeft toegekend, goed te controleren.

De procedures bij de belastingrechter over de effecten van bepaalde omstandigheden op de WOZ-waarde van woningen zijn talrijk, en loop veelal ook in het voordeel van de woningbezitter af. Fiscaal up to Date heeft in haar nieuwsbrief en databank veel uitspraken van Rechtbanken, Hoven en Hoge Raad opgenomen over waardeverminderende omstandigheden. De uitspraken betreffen niet alleen de algemene oorzaken, zoals achterstallig onderhoud aan de woning, bodemverontreiniging, geluidshinder en verkeersoverlast en verkeerde berekende inhoudsmaten, maar ook opmerkelijkere waardedrukkende factoren. Zo was de huisvesting van arbeidsmigranten op een bungalowpark voor Hof Den Haag aanleiding om de WOZ-waarde van een recreatiewoning op dat park te verminderen. Hof Arnhem-Leeuwarden verminderde de WOZ-waarde van een woning omdat de woningeigenaar overlast ondervond van jongelui die zijn tuin gebruikten als doorgangsroute om een speelterrein te bereiken. Dat zelfde Hof verminderde WOZ-waarde van een “uitgewoond” appartement met € 23.000. Keuken en sanitair waren zeer eenvoudig, de woning werd verwarmd door een gaskachel en warm water kwam uit een gasgeiser. Ook nabijgelegen hoogspanningsmasten en UMTS-masten voor mobiele verbindingen kunnen een lagere WOZ-waarde meebrengen. Zo verminderde Hof Den Haag de WOZ-waarde van een woning met € 37.000 in verband met een bovengrondse hoogspanningsverbinding op 116 meter afstand van de woning.

Wat oudere, maar nog steeds zeer tot de verbeelding sprekende uitspraken zijn de vermindering van de WOZ-waarde vanwege een naburig papegaaienbedrijf en vanwege het uitzicht op het WC-raampje van de buren.

Het volgende overzicht is een greep uit deze verzameling van spraakmakende zaken (via het Fidanummer krijgt u inzage in de rechterlijke uitspraak, alleen beschikbaar voor abonnees).

Bent u nog geen abonnee? Neem een (proef)abonnement en ervaar de snelle en complete nieuwsvoorziening van Fiscaal up to Date.

Recente artikelen (openbaar):

• WOZ-waarde lager door onverklaarbaar verschil met referentieobjecten
• Arbeidsmigranten op bungalowpark reden voor lagere WOZ-waarde
• WOZ-waarde uitgewoond appartement met € 23.000 verminderd
• ‘Succesvol bezwaar maken tegen WOZ-waarde’ Telegraaf, 26 januari 2015

(Bron: FUTD)

Rechtbank Noord-Holland oordeelt dat de waarde vrij van huur van belang is. Nu X de woning heeft verkregen van zijn vader voor de waarde in verhuurde staat, is er sprake van een schenking.

X huurt een woning met drie bergingen van zijn vader. In 2008 wordt de woning met bergingen aan X geleverd. De verkoopprijs bedraagt € 162.000. De onroerende zaak is, in verhuurde staat, door een makelaar op € 150.000 getaxeerd. Een andere makelaar taxeert de waarde, vrij van huur en gebruik, op € 230.000. De inspecteur stelt dat er sprake is van een schenking, omdat van de waarde vrij van huur en gebruik moet worden uitgegaan.

Rechtbank Noord-Holland oordeelt dat er sprake is van een schenking, omdat X de woning heeft gekocht voor de waarde in verhuurde staat. De rechtbank overweegt daarbij dat het huurcontract, dat aan de bewoning ten grondslag ligt, door de koop, teniet gaat. De waarde van de onroerende zaak moet dan worden gesteld op de waarde in onbewoonde staat. Het gelijk is aan de inspecteur.

(Bron: Taxlive)

In de Awir zijn geen uiterste, bindende termijnen opgenomen, waarbinnen voorschotten kinderopvangtoeslag kunnen worden herzien. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) heeft in zes zaken over kinderopvangtoeslagen een conclusie gevraagd aan A-G Keus. In alle zaken heeft de Belastingdienst/Toeslagen uitbetaalde voorschotten voor kinderopvangtoeslag meer dan vijf jaar na het verstrekken ervan in het nadeel van de aanvragers herzien of de toeslag definitief lager vastgesteld. De ABRvS wil van de A-G weten of, net als in het belastingrecht, een uiterste termijn is verbonden aan zo’n herziening en definitieve vaststelling. Hem is ook gevraagd om aandacht te besteden aan de verjaringstermijnen en andere vergelijkbare bindende termijnen binnen het algemeen bestuursrecht en het civiele recht. Verder attendeert de ABRvS erop dat de termijn waarbinnen de kinderopvangtoeslag definitief moet zijn vastgesteld, slechts termijnen van orde zijn. De ABRvS vindt uit een oogpunt van rechtszekerheid dat een aanvrager binnen een bepaalde termijn duidelijkheid moet krijgen over zijn aanspraak op een toeslag. De ABRvS zal de zaken op 14 december 2015 op een rechtszitting behandelen. De A-G brengt zijn conclusie uiterlijk zes weken na deze zitting uit. Daarna zal de ABRvS uitspraak doen in deze zaken, die speelden bij de rechtbanken van Den Haag, Rotterdam, Gelderland en Noord-Holland en waarin verschillend werd beslist.

(Bron: FUTD)