Een werkgever spreekt bij ontslag met wederzijds goedvinden samen met de werknemer af dat het dienstverband eindigt. De werknemer stemt hier mee dus in. Toestemming van UWV WERKbedrijf om het dienstverband te mogen opzeggen, is dan niet nodig. Ook hoeft de werkgever bij de kantonrechter niet om ontbinding van het arbeidscontract te vragen.

De werkwijze bij ontslag met wederzijds goedvinden

Het is verstandig om de afspraken over het ontslag schriftelijk vast te leggen in een beëindigingsovereenkomst, ook wel vaststellingsovereenkomst genoemd. De werkgever moet het samen met de werknemer eens zijn over de inhoud van de overeenkomst. De werkgever maakt met de werknemer afspraken over de (financiële) afhandeling van het ontslag. Bijvoorbeeld over de einddatum en de hoogte van de eventuele ontslagvergoeding. ­De werkgever kan een werknemer niet dwingen mee te werken aan ontslag met wederzijds goedvinden. Als aan de voorwaarden wordt voldaan, kan de werknemer recht hebben op een WW- of  arbeidsongeschiktheidsuitkering.
Let op: Als de werknemer voor minder dan 35% arbeidsongeschikt is, krijgt hij geen WIA-uitkering. De werkgever moet dan nog steeds moeite doen om hem in dienst te houden. Of de werkgever helpt de werknemer een passende baan te vinden bij een andere werkgever.

Schriftelijke vastlegging

Op uwv.nl/werkgever staat een voorbeeld van een beëindigingsovereenkomst. Die kan de werkgever gebruiken om de afspraken in vast te leggen, maar hij kan natuurlijk ook een eigen tekst gebruiken en daarin de afspraken vastleggen.

[ Bron: UWV ]

X ontving navorderingsaanslagen IB/VB 1995/1996 en een navorderingsaanslag IB 2002 met boeten van 100%, omdat hij volgens de inspecteur een bankrekening bij Van Lanschot in Luxemburg had aangehouden. X ontkende dat hij ooit een bankrekening bij Van Lanschot had aangehouden. De inspecteur overlegde bij Rechtbank Haarlem de op de zaak betrekking hebbende stukken en deed daarbij een beroep op artikel 8:29 Awb. De geheimhoudingskamer besliste op 18 juli 2011 dat de beperkte kennisname van een deel van de stukken gerechtvaardigd was. Dat gold volgens de geheimhoudingskamer echter niet voor de rekeningstandenlijsten. Die hoefden niet integraal aan X te worden overgelegd, maar X moest wel op de zitting kortstondig inzage krijgen in de ongeanonimiseerde rekeningstandenlijsten om de echtheid te kunnen controleren. De inspecteur wilde daar echter niet aan mee werken. Rechtbank Haarlem besliste dat de authenticiteit en de betrouwbaarheid van de rekeningstandenlijsten en de daarop voorkomende gegevens voor de beoordeling van de juistheid van de identificatie en de daarmee samenhangende navorderingsaanslagen cruciaal waren. De Rechtbank concludeerde dat de authenticiteit en de betrouwbaarheid van de lijsten niet vast stond, omdat X deze betwistte en de inspecteur hem de mogelijkheid had ontnomen de authenticiteit en de betrouwbaarheid te controleren, en de Rechtbank daardoor ook niet in de gelegenheid was geweest de authenticiteit en betrouwbaarheid nader te beoordelen. Dit betekende dat niet van de juistheid van de daarop vermelde gegevens kon worden uitgegaan. De afdrukken van de rekeningstandenlijsten voorzover deze thans (geanonimiseerd) waren verstrekt en waarbij de naam X op twee pagina’s voorkwam, waren niet bruikbaar ter onderbouwing van de navorderingsaanslagen. Dit betekende volgens de Rechtbank dat, nu het bewijs dat X niet-aangegeven tegoeden – en inkomsten daaruit – bij de bank aanhield in wezen uitsluitend op de twee betreffende pagina’s was gebaseerd en daarvoor geen ander bewijs was bijgebracht, de inspecteur het van hem te verlangen bewijs niet had geleverd. De Rechtbank vernietigde de navorderingsaanslagen en de boeten.

Een naheffingsaanslag voor onterecht privégebruik van een auto van de zaak, werd door Hof Arnhem vernietigd. De naheffing was namelijk onbevoegd opgelegd door het Coördinatiepunt privégebruik auto, in plaats van de Belastingdienst waaronder de werknemer ressorteerde.

Nadat een werknemer met een Verklaring geen privégebruik in een jaar verzocht de Verklaring in te trekken omdat hij in een nieuwe auto wel privé ging rijden, kreeg hij een naheffingsaanslag opgelegd. Deze was vastgesteld door de inspecteur van de Belastingdienst/Oost/Coördinatiepunt privégebruik auto. De werknemer stelde voor Hof Arnhem dat deze inspecteur hiertoe niet bevoegd was. Bij de rechter kon de betreffende inspecteur zijn stelling dat de bevoegdheid hem toekwam ‘vanuit de landelijke taakverdeling binnen de Belastingdienst’ niet nader onderbouwen. Hij had niet aangegeven wat die taakverdeling inhield, wie de taakverdeling had vastgesteld, op grond van welke bevoegdheid deze taakverdeling was vastgesteld en waar deze taakverdeling was gepubliceerd. Er was ook geen mandaat van de inspecteur waaronder de werknemer ressorteerde. Het hof vernietigde dan ook de naheffingsaanslag.

(Bron: Taxence)

Als een werkneemster ziek wordt door haar zwangerschap of bevalling, moet u haar in principe binnen zes weken ziek melden bij UWV. Sinds 1 januari 2012 moet u in sommige situaties een zwangere werkneemster die ziek is echter al binnen vier dagen ziek melden bij UWV.

Een zwangere werkneemster mag vier tot zes weken vóór haar vermoedelijke bevallingsdatum met zwangerschapsverlof gaan. De periode van zes weken vóór de uitgerekende datum tot de gekozen ingangsdatum van het zwangerschapsverlof, is de flexibiliseringsperiode. Als een zwangere werkneemster in deze flexibiliseringsperiode ziek wordt, heeft ze recht op een Ziektewetuitkering van UWV. Het doet er dan niet toe of haar ziekte het gevolg is van de zwangerschap. Normaal gesproken moet u een werkneemster die arbeidsongeschikt wordt als gevolg van haar zwangerschap binnen zes weken ziek melden bij UWV. Er zijn echter een aantal situaties waarin u de ziekte van de zwangere werkneemster al uiterlijk op de vierde dag bij UWV moet melden. Deze vindt u in onderstaande afbeelding.

Boete bij te laat ziek melden

Op welk moment u een zwangere werkneemster moet ziek melden bij UWV, hangt dus af van het tijdstip waarop zij ziek wordt. Voor de ziektedagen van een zwangere werkneemster die in de flexibiliseringsperiode vallen, krijgt de werkneemster een Ziektewetuitkering. UWV  trekt deze ziektedagen af van het zwangerschapsverlof. Dat betekent dat haar verlof waarschijnlijk eerder is afgelopen. Bent u te laat met de ziekmelding, dan kan UWV u een boete van maximaal € 455 opleggen.

(Bron: Salarisrendement)

X ontving van de inspecteur in verband met een vermoedelijke teruggaaf een deels vooringevuld aangiftebiljet IB 2006. Op die vooringevulde aangifte stond niet het loon dat X in 2006 van BV A had ontvangen. X stuurde de aangifte zonder wijzigingen ondertekend retour en deed daarmee aangifte van een belastbaar inkomen van € 8.768. De aanslag IB 2006 werd in 2008 conform de aangifte opgelegd. In april 2010 deed X nogmaals aangifte IB voor 2006 en vermeldde daarin het van BV A genoten loon. De inspecteur legde een navorderingsaanslag IB 2006 op naar een belastbaar inkomen van € 33.012. X stelde dat de inspecteur niet over een nieuw feit beschikte. De inhoudingsplichtige BV A had de looninkomsten in 2006 aan de Belastingdienst verstrekt. X verwees hiervoor naar een verklaring van de BV A dat de loonheffing op tijd werd betaald, dat de jaaropgaven op tijd werden verzonden en dat er nooit een verzuimbrief was ontvangen. Hof Leeuwarden hechtte geloof aan de verklaring van de inspecteur dat hij ten tijde van de primitieve aanslagregeling niet bekend was met de looninkomsten. De looninkomsten waren niet opgenomen in de “FI-base” of “NIG-base”, een databestand met loon- en uitkeringsgegevens van belastingplichtigen. Het Hof vond het echter wel geloofwaardig dat BV A als inhoudingsplichtige de inkomensgegevens tijdig aan de inspecteur loonbelasting had verstrekt. Het Hof besliste vervolgens dat het aan de inspecteur was om aannemelijk te maken dat de door de inhoudingsplichtige aan een andere eenheid van de Belastingdienst verstrekte gegevens met betrekking tot de looninkomsten ten tijde van de primitieve aanslagregeling niet in voor hem toegankelijke gegevensbestanden waren opgenomen. De inspecteur maakte dat volgens het Hof echter niet aannemelijk. Indien en voorzover problemen met de koppeling van geautomatiseerde gegevensbestanden van de Belastingdienst er de oorzaak van zouden zijn dat de gegevens door de inspecteur niet raadpleegbaar waren, moest dat volgens het Hof voor rekening van de inspecteur komen. Het Hof verklaarde het hoger beroep van X gegrond en vernietigde de navorderingsaanslag.

(Bron: FUTD)

Op 26 april 2013 bereikten CDA, VVD, D66, GroenLinks en CU een akkoord over de aanpak van de economische crisis en het in 2013 terugdringen van het begrotingstekort tot 3%. De afspraken zijn vastgelegd in het concept voor het Stabiliteitsprogramma Nederland. De maatregelen worden de komende periode uitgewerkt en zijn de kaders voor de begroting 2013. Voor passend onderwijs wordt alleen gesproken over het jaar 2013. Wat er daarna gebeurt wordt nog besproken. Dit programma bevat dus voornemens en is nog niet definitief omgezet in wet.

De belangrijkste maatregelen op een rij

Pensioen

• In 2013 wordt de AOW-leeftijd met 1 maand verhoogd. Daarna volgt een verhoging van de leeftijd in stappen, met als uiteindelijk resultaat dat uiterlijk in 2019 de pensioenleeftijd 66 wordt en in 2024 67.
• In 2014 wordt de pensioenleeftijd voor aanvullende pensioenen verhoogd naar 67 jaar.
• Het budget voor extra “doorwerkbonussen” wordt beëindigd.

Arbeidsmarkt

• De WW uitkering in de eerste zes maanden komt voor rekening van werkgevers.
• Ontslagvergoedingen worden beperkt.

Loonmatiging

• Voor ambtenaren geldt voor de jaren 2012 en 2013 een nullijn.
• Met de sector onderwijs worden afspraken gemaakt voor een extra investering van 75 miljoen voor versterking van de kwaliteit van leraren en schoolleiders.

BTW

• Het hoge tarief wordt in oktober 2012 met twee procent verhoogd.

Gezondheidszorg

• Er worden maatregelen genomen om de stijgende kosten voor de AWBZ te beperken.

Woningmarkt

• De hypotheekrenteaftrek wordt gehandhaafd.
• Vanaf januari 2013 komen nieuwe aflossingsvrije hypotheken niet meer in aanmerking voor hypotheekrenteaftrek.
• De overdrachtsbelasting wordt structureel verlaagd tot 2 %.

De huurverhoging voor huurders met een inkomen van 33.000-43.000 euro per jaar mag worden verhoogd  met de inflatie plus 1%.

Overige maatregelen

• In onderwijs en zorg worden in het kader van vergroting van de efficiency door vermindering van de administratieve regeldruk verschillende taakstellingen (= bezuinigingen) doorgevoerd voor een bedrag van 875 mln structureel.

• De bezuiniging op passend onderwijs wordt in 2013 voor 100 mln geschrapt.

(Bron: Overheid)

Een opvallende uitspraak van de kantonrechter in Den Bosch: een 52-jarige werknemer met 25 dienstjaren die tijdens zijn laatste twee dienstjaren met zijn nieuwe leidinggevende onenigheid krijgt over zijn functioneren, krijgt ontslag zonder enige vergoeding.

De werknemer in kwestie was al jarenlang werkzaam voor als senior aandelenanalist. Tot 2008 is de bank in elk geval tevreden over het functioneren. Daarna – er zijn inmiddels twee nieuwe leidinggevenden aangetreden – ontstaat er steeds meer kritiek op het functioneren van de werknemer.

Werknemer weigert volgens werkgever verbeteringstraject

Volgens de bank weigert de werknemer mee te werken aan een verbeteringstraject, wil hij geen externe coach accepteren en weigert hij eind 2010 verdere feedback omdat er volgens de werknemer toch slechts sprake is van ‘spel en theater’. De bank concludeert dat er sprake is van een vertrouwensbreuk nu zij de afgelopen twee jaren tevergeefs geprobeerd heeft om het functioneren van de werknemer naar een hoger niveau te tillen.

De werknemer kijkt – zoals gebruikelijk bij dit soort zaken – heel anders tegen de gang van zaken aan. Volgens hem heeft hij wel degelijk meegewerkt aan verbeteringen in zijn functioneren, tenminste voor zover dit redelijkerwijs van hem gevergd kon worden. Verder is er pas kritiek op zijn functioneren ontstaan na het aantreden van zijn nieuwe leidinggevende, de heer Van O. Vanaf dat moment is de bank in feite alleen maar bezig geweest met het opbouwen van een negatief dossier.

Rechter komt met opvallend oordeel

Tot zover is er in deze zaak in feite sprake van de gebruikelijke tegengestelde standpunten die in vrijwel alle zaken over disfunctioneren botsen. Maar waar je zou verwachten dat de rechter na een dienstverband van 25 jaar de 52-jarige werknemer toch tenminste een beperkte ontslagvergoeding zou toekennen, komt deze rechter tot oordeel dat ongetwijfeld ook de advocaat van Van Lanschot zal hebben verrast: ontslag zonder enige vergoeding.

Waar de rechter in zijn motivatie nog begint met een voor de werknemer positieve noot (‘in voldoende mate is komen vast te staan dat de werknemer vanaf 1 mei 1986 tot eind 2008 naar behoren heeft gefunctioneerd’) gaat het al snel bergafwaarts.

De rechter concludeert dat de bank als werkgever haar organisatie en de daaraan verbonden werkzaamheden mag inrichten zoals zij wenst. Er is voldoende komen vast te staan, aldus de rechter, dat de werknemer zich met de door de bank gewenste veranderingen niet heeft kunnen verenigen. Letterlijk stelt de rechter dat ‘M [werknemer] zich daarbij kennelijk in onvoldoende mate realiseert dat zijn functie niet statisch maar dynamisch is’.

Volgens de rechter heeft Van Lanschot gedurende geruime tijd de nodige initiatieven ondernomen om tot verbetering van het functioneren van de medewerker te komen. Alles overziend concludeert de rechter dat de aan M. gerichte verwijten volledig in zijn risicosfeer liggen. De rechter ontbindt de arbeidsovereenkomst met ingang van 1 mei 2011 zonder enige vergoeding.

Verbetertraject: accepteren of afwijzen?

Deze uitspraak laat zien hoe lastig de afweging voor een werknemer kan zijn als de werkgever hem min of meer dwingt om in te stemmen met een verbetertraject. Instemmen zou een erkenning van onvoldoende functioneren kunnen betekenen, terwijl het categorisch van de hand wijzen van een verbetertraject zou kunnen leiden tot het oordeel dat de werknemer onbuigzaam is en niet open staat voor kritiek.

De werknemer die voor deze keuze gesteld wordt dient zich in elk geval te realiseren dat hij op een punt is aanbeland waarbij het op zijn minst verstandig is om concreet arbeidsrechtelijk advies in te winnen bij een advocaat of jurist.

(Bron: Ontslag.nl)